ဆိုင္ဘာစစ္ပြဲမ်ားႏွင့္အာရပ္ကမၻာ

လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအေႀကာင္းမႀကာခဏာလာေၿပာတတ္တဲ့၊မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို၊အေမရိကန္အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးဘာသာရပ္မွာ သင္ႀကားေလ့ရိွတဲ့စိုးရိမ္မႈေတြအေႀကာင္း၊ ေဆြးေႏြးႀကည့္ၿဖစ္တယ္။ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုကိုအႀကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္မဲ့သူေတြဟာ ဇီဝေဗဒနည္းပညာေတြကို အေမရိကန္တကၠသိုလ္ေတြဆီမွာသင္ယူၿပီး၊ ႏိုင္ငံတြင္းမွာလက္နက္အၿဖစ္အသံုးခ်တိုက္ခုိက္လာႏိုင္တယ္။ ဆိုင္ဘာ အႀကမ္းဖက္မႈေတြကလည္း အခ်ိန္မေရြးေပၚေပါက္လာႏိုင္တယ္။ ဒါေႀကာင့္ အဲ့ဒီ အႏၱရာယ္ႏွစ္ခုကို အဆက္မၿပတ္ေစာင့္ႀကည့္ကာကြယ္ေနရတယ္ လို႔ဆိုတယ္။ Biomedical Engineering၊ Biotech ဆိုတာ တိုးတက္တဲ့ႏိုင္ငံေတြမွာ ေခတ္စားေနတဲ့ဘာသာရပ္တခုၿဖစ္လာသလို၊ ဆိုင္ဘာ တိုက္ခိုက္မႈနည္းပညာေတြကလည္း မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြအတြက္ ဆန္းသစ္တီထြင္စရာနယ္ပယ္တခုလိုၿဖစ္ေနခဲ့တယ္။
တူနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕လႈပ္ရွားမႈမွာ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္တခ်က္ကိုေတြ႔ရတယ္။
အစိုးရက ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူတေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ကြန္ၿပဴတာကို ဟက္ခ္ လုပ္မိၿပီဆိုရင္၊
က်န္တဲ့ ကြန္ၿပဴတာေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာၿပင္မွာ “ အန္မာ- ၄၀၄” ဆိုတဲ့ အစိုးရဆင္ဆာအဖြဲ႔နာမည္ေပၚလာၿပီး လႈပ္ရွားသူေတြအားလံုးကို သတိေပးလိုက္တယ္။ က်န္တဲ့သူေတြက အၿမန္ဆံုးေၿခရာေဖ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး၊
ေနာက္ထပ္ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္တခုကိုတည္ေဆာက္ႀကၿပန္တယ္။

ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ အစိုးရႀကားမွာ ဆိုက္ဘာတိုက္ခိုက္မႈေတြႀကိတ္ၿဖစ္ေနခဲ့တာ ရက္အေတာ္ႀကာေနၿပီ။

နည္းပညာအသစ္ေတြဟာ ၉၆ ေၿခာက္ပါးေရာဂါအားလံုးေပ်ာက္သြားမယ္ လို႔ ဘယ္သူကမွမေႀကြးေႀကာ္ခဲ့ႀကပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အတတ္ပညာကို အက်ိဳးရိွရိွအသံုးခ်တတ္သူရဲ႕အတိမ္အနက္ေပၚမွာႀကည့္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈရဲ႕အရိွန္ကို ခ်ိန္ဆႀကည့္ၿခင္း၊ တဘက္နဲ႔တဘက္အားၿပိဳင္ၿခင္းေတြေပၚေပါက္လာႀကပါမယ္။ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ အတိတ္တံုးက
ေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈလုပ္တဲ့အခါ၊ ၿပည္သူလူထုကိုအခ်ိန္ယူလႈံ႕ေဆာ္ေနရတဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြအစား၊ လူေတြကိုရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံရမဲ့ စြန္႔စားမႈေတြအစား၊နည္းပညာသစ္ေတြရဲ႕အက်ိဳးေက်းဇူးေႀကာင့္ လူထုနဲ႔ႏိုင္ငံေရးသမားေတြႀကားကအသံေတြဟာ
အၿမန္ဆံုးကူးလူးဆက္ဆံခဲ့ႀကတယ္။ လႈံ႕ေဆာ္ႏိုင္ခဲ့ႀကတယ္။

ဒီတပတ္ လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ တူနီးရွားႏိုင္ငံက ဆိုင္ဘာတိုက္ခုိက္မႈေတြအေႀကာင္း
တင္ၿပထားပါတယ္။

ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား

ၿဂိဳလ္တုဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာေတြတိုးတက္လာမႈနဲ႔အတူ သတင္းနဲ႔မီဒီယာေခတ္ဟာ ကမၻာႀကီးကိုေၿပာင္းလဲပစ္လို္က္ပါတယ္။ လူမႈဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြဟာ ဖိႏွိပ္တဲ့ အစိုးရေတြနဲ႔လက္ေရြးစင္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြၿပန္ေပးဆြဲထားတဲ့
သတင္း႒ာနေတြအားလံုးကိုၿပန္လည္လုယူလိုက္ႀကပါတယ္။ မႀကာေသးခင္ကၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ တူနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕
ႏိုင္ငံေရးအေၿပာင္းအလဲကိုႀကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒီအခ်က္ကို အထင္အရွားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

တူနီးရွားအစိုးရရဲ႕၁၉၅၆ ကတည္းက ထုတ္ၿပန္ခဲ့တဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ (၁) အရ- လြတ္လပ္စြာေၿပာဆိုေရးသားထုတ္ေဝခြင့္၊ လူထုစုေဝးခြင့္ ေတြအားလံုးဟာ တူနီးရွားဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွာသာရိွရမယ္လို႔ဆိုခဲ့ပါတယ္။ အရာအားလံုးဟာ အစိုးရဝါဒၿဖန္႔
လက္တံေတြအၿဖစ္တည္ရိွခဲ့ပါတယ္။ တူနီးရွားသမၼတ ဘင္အလီ လက္ထက္မွာေတာ့ မီဒီယာေတြအေပၚ တင္းတင္းႀကပ္ႀကပ္ခ်ဳပ္ကိုင္
လာမႈဟာ ပိုမိုဆိုးဝါးလာခဲ့ပါတယ္။ တူနီးရွားေရဒီယိုန႔ဲရုပ္ၿမင္သံႀကား (၇) ၊ Canal 21 တို႔ဟာ အစိုးရရဲ႕သတင္း႒ာနေတြၿဖစ္ခဲ့တာမို႔
အစိုးရအရာရိွေတြရဲ႕မိန္႔ခြန္းေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕အစည္းအေဝးမွတ္တမ္းေတြ၊ ခရီးသြားလာမႈေတြနဲ႔သာၿပည့္ႏွက္ေနခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၅-၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေရဒီယို မိုဇိုင္းကြီး နဲ႔ ဇီတမ္မာ လို လြတ္လပ္တဲ့ အသံလႊင့္႒ာနေတြကို လႊင့္ထုတ္ခြင့္ေပးခဲ့ေပမဲ့
လူငယ္ထုအတြက္ေၿဖေၿဖာ္ေရး၊ ဘာသာေရးေတြကလြဲလို႔ က်န္တဲ့အရာေတြကိုထုတ္လႊင့္ခြင့္မၿပဳခဲ့ပါဘူး။ လြတ္လပ္တဲ့လူမႈအဖြဲ႔
အစည္းေတြ၊ ေရွ႕ေနေတြ၊ ပညာတတ္ေတြနဲ႔အလုပ္သမားသမဂၢေတြအတြက္ေတာ့ အစိုးရအသံလႊင့္႒ာနေတြနဲ႔
လြတ္လပ္တဲ့ ပုဂၢလိက မီဒီယာေတြမွာ ေနရာမရိွခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕အသံေတြေပ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာသတင္းစာေတြၿဖစ္တဲ့ လီမြန္ဒီ နဲ႔ လီ ဖီဂါရို သတင္းစာေတြက စိုးရအရာရိွေတြရဲ႕ၿခစားမႈေတြ၊လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြ၊
ဒီမိုကေရစီဆံုးရံႈးေနမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ေရးသားဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့အခါတိုင္း၊ အစိုးရရဲ႕ဆင္ဆာၿဖတ္ေတာက္မႈ၊ ၿခိမ္းေၿခာက္မႈေတြကို ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ သတင္းေထာက္ေတြ၊လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြဟာ အစိုးရရဲ႕အဓိက ပစ္မွတ္ေတြလိုၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

“ပံုသ႑န္အသစ္ မီဒီယာေတြဟာ တူနီးရွားႏိုင္ငံအေၿပာင္းအလဲမွာ အဓိကေနရာကေန ပါဝင္ေနခဲ့တယ္။
ဘြဲ႔လြန္ေက်ာင္းသားတေယာက္ၿဖစ္တဲ့ မိုဟာမက္အဇစ္ ကိုယ့္ဘာသာမီးရိႈ႕ဆႏၵၿပတဲ့ သတင္းသာမက ႏွစ္ပတ္လံုးလံုး
တႏိုင္ငံလံုးမွာၿဖစ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးမၿငိမ္သက္မႈေတြကို တူနီးရွားအစိုးရဟာ ဘာတခုမွထုတ္ေဖၚမေၿပာႀကားခ့ဲဘူး။
လူထုဟာ လူမႈကြန္ယက္ေတြၿဖစ္တဲ့ ေဖ့ဘြတ္ န႔ဲ တြစ္တာကို အသံုးၿပဳၿပီး မိုဟာမက္အဇစ္အေႀကာင္းဖြင့္ခ်လိုက္ႀကတဲ့အခါ ၿမိဳ႕ေတာ္တူးနစ္အပါအဝင္၊ဂ်န္ေဒါင္ဘာ၊ ဟာမန္မက္၊ ဘိုင္ဇာတီ လို႔ၿမိဳ႕ေတြအထိ ဆႏၵၿပပြဲေတြကူးစက္ၿပန္႔ပြားသြားခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့၊လူထုမီဒီယာေတြရဲ႕ ထိေရာက္တဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ႏွစ္ခုကိုအထင္အရွားေတြ႔ရတယ္။
ပထမ တခုကေတာ့ အဆက္အသြယ္ၿဖတ္ေတာက္ခံေနရတဲ့ အသံေတြ၊ အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာလူထုနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးၿပီး၊ လႈပ္ရွားမႈအဟုန္ကို ထိန္းသိမ္းေပးထားၿခင္းၿဖစ္တယ္။ဒုတိယ တခုကေတာ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြအေပၚမွာ ရႈၿမင္သံုးသပ္
ေဝဖန္မႈေပးႀကတဲ့လူထုရဲ႕သေဘာထားေတြကို လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအၿဖစ္ေကာက္ယူၿပီး၊ ကစားပြဲစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကိုလိုအပ္သလို
ေၿပာင္းလဲၿဖည့္စြက္ၿခင္းၿဖစ္တယ္”
တူနီးရွားအာဏာရွင္ ဘင္အလီက ကလည္း အစိုးရသတင္း႒ာနေတြနဲ႔အၿပိဳင္ အားၿပိဳင္ထုတ္လႊင့္မဲ့လူထုမီဒီယာေတြရဲ႕စြမ္းအားကို
စတင္သေဘာေပါက္လာတာေႀကာင့္ ကစားပြဲကိုေၿပာင္းပစ္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။
တူနီးရွား ဒိုင္နာေငြ (၅) ဘီလွ်ံဖိုးကုန္က်မဲ့ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔အတူ၊ အလုပ္အကိုင္ သံုးသိန္းေက်ာ္ဖန္တီးေပးပါမယ္။ မီဒီယာေတြမွာ လြတ္လပ္စြာေၿပာဆိုထုတ္ေဖၚခြင့္၊ အင္တာနက္သံုးစြဲမႈအေပၚတင္းႀကပ္ထားတာေတြကို ၿပင္ဆင္ေလ်ာ့ေပါ့ေပးပါမယ္လို႔ ဂတိေပးခဲ့ပါတယ္။

“ မရေတာ့ဘူးေလ။ အႏွစ္ (၅၀) ေက်ာ္သတင္းအေမွာင္ခ်ထားမႈထဲမွာေနထိုင္ခဲ့ရတဲ့သူေတြအပါအဝင္၊မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြဟာ
လူမႈဆက္သြယ္ေရးမီဒီယာေတြကို အရိွန္ၿမင့္အသံုးခ်ခဲ့ႀကတယ္။ ဘေလာက္ေတြနဲ႔ ေဖ့ဘြတ္ေတြကတဆင့္
“ သမၼတေရ- မင္းရဲ႕လူေတြကေတာ့ သူတို႔ဘာသာမီးရိႈ႕သတ္ေသေနႀကၿပီ” ဆိုၿပီး တူနီးရွားလံုၿခံဳေရးစစ္သားေတြရဲ႕ပံုကို
မီးေလာင္ေနတဲ့ၿမင္ကြင္းေတြထဲမွာ ပံုေဖၚၿပခဲ့ႀကသလို၊ “ညေန (၄) နာရီမွာ ဆႏၵၿပႀကမယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ခမ္းမေရွ႕မွာ စုႀကပါ” ဆိုတဲ့ အခ်က္ေပးသံေတြကိုလည္းအစီအစဥ္က်က်ၿပဳလုပ္ခဲ့ႀကတယ္။ လူေတြစိတ္အဝင္စားဆံုးအရာတခုကေတာ့ အသက္(၂၂) ႏွစ္
အရြယ္ ရက္ပ္အဆိုေတာ္ ဟာမန္ဒါဘင္အမ္မာရဲ႕ ပို႔စ္တခုပဲဗ်။ သူ က ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူတခ်ိဳ႕ကို ဦးေဆာင္ၿပီး
တူနီးရွားအာဏာပိုင္ေတြဆီ သြားေရာက္အဖမ္းခံတယ္။ သူတို႔နဲ႔တူနီးရွားစစ္တပ္အေၿခအတင္ေၿပာတဲ့စကားေတြ၊
ေသြးထြက္သံယိုၿဖစ္တဲ့အရာေတြကို သူ႔ရဲ႕ဘေလာက္မွာ ဗီဒီယိုကလစ္လုပ္ၿပီး ပို႔ခိုင္းလိုက္တယ္။
သူတို႔ရဲ႕သတၱိရိွရိွစိန္ေခၚမႈေတြဟာ လူထုဆႏၵၿပပြဲေတြကို အရိွန္ၿမွင့္ေပးသလို ၿဖစ္ခဲ့တယ္”

တကယ္ေတာ့ တူနီးရွား လူထုမီဒီယာေတြရဲ႕အေရးပါမႈကို သိနားလည္ေနတဲ့ႏိုင္ငံတကာအသံလႊင့္႒ာနေတြထဲမွာ
အယ္ဂ်ာဇီးယားရုပ္သံ က အဓိကပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။ တူနီးရွားလူမႈကြန္ယက္ေတြၿဖစ္တဲ့ေဖ့ဘြတ္နဲ႔တြစ္တာဆီက သတင္းေတြ၊
အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို မွီၿငမ္းၿပီး သူ႔ရဲ႕အသံလႊင့္႒ာနကတဆင့္ ႏိုင္ငံတကာကိုမိတ္ဆက္ေပးခဲ့တာေႀကာင့္ တူနီးရွားဒီမိုကေရစီေရး
လႈပ္ရွားမႈအတိုင္း ပံုေဖၚႀကမဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ အာရပ္ကမၻာက အာဏာရွင္ေတြဟာ ထိတ္လန္႔စိုးရိမ္ခဲ့ပါတယ္။
“ လမ္းမေပၚမွာ အာဏာရွင္ရဲ႕ဖိႏွိပ္ေရးလက္တံေတြကို လူထုကထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေနခဲ့ႀကသလို၊
အစိုးရနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူ ကြန္ၿပဴတာ ပရိုဂရမ္မာေတြရဲ႕အားၿပိဳင္မႈ ဆိုင္ဘာစစ္ပြဲေတြကလည္း ၿပင္းထန္ေနခဲ့တယ္။
အစိုးရက တက္ႀကြလႈပ္ရွားသူတေယာက္တေယာက္ရဲ႕ကြန္ၿပဴတာကိုအင္တာနက္ကတဆင့္ ေၿခရာခံလိုက္မိသြားၿပီဆိုရင္
ကြန္ၿပဴတာအားလံုးရဲ႕မ်က္ႏွာၿပင္မွာ အန္မာ-၄၀၄ ဆိုတ့ဲ အစိုးရရဲ႕အင္တာနက္ဆင္ဆာနံမည္တခုေပၚလာၿပီး က်န္တဲ့သူေတြကို သတိေပး
လိုက္တယ္။ ေနာက္-ဆက္တိုက္ဆိုသလို၊ အစိုးရဝက္ဆိုက္ေတြကို စံနစ္တက်ၿပန္တိုက္ခိုက္ႀကတယ္။
တူနီးရွားအစိုးရဝက္ဆိုက္ေတြဆီမွာ “အစိုးရသို႔အိပ္ဖြင့္ေပးစာ” စာေတြဆက္တိုက္ေနရာယူလာတဲ့အခါမွာေတာ့ အာဏာရွင္ဘင္အလီဟာ
လူထုသတင္းကြန္ယက္ေတြရဲ႕စြမ္းအားကိုခုခံႏိုင္စြမ္းမရိွေတာ့ပါဘူး။အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာလည္း ေယာက္ယက္ခပ္ရႈပ္ေထြး
ေနတာေႀကာင့္ ႏိုင္ငံကေနထြက္ေၿပးခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား
လူထုမီဒီယာေတြဟာ အက်ိဳးၿဖစ္ထြန္းမႈအခ်က္(၂)ခ်က္ကိုေပးစြမ္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
သတင္းၿဖစ္ရပ္မွန္ေတြကိုမိမိလူထုသာမက ႏိုင္ငံတကာကသိရိွလာၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈကိုဆက္လက္အသက္ဝင္ေနဖို႔ၿဖစ္တယ္။
လူထုရဲ႕ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္ေတြကိုသံုးသပ္၊လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအၿဖစ္ေဆာင္ရြက္ခါ ကစားပြဲကိုေၿပာင္းလဲပစ္ဖို႔ၿဖစ္ပါတယ္။
လူထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က လူမႈဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြကိုက်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ၿပန္႔ဖြဲ႕ခ်င္ေနသလို၊
ေသာတရွင္တို႔လည္းကစားပြဲကိုေၿပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ႀကပါေစ။